خبری برخوردم که نوشته بود در اراک از خانواده دو زندانی ۵میلیون تومان حق طناب دار گرفته اند. شاید باورتان نشود که دنیا روی سرم خراب شد. برگشتم به ۳۳سال قبل بچه ای بیشتر نبودم ، کنجکاو و فضول پچ پچ خانواده و فامیل را گوش کرده و روزنامه ها را نگاه میکردم دبستان نمی رفتم. خبرها این بود امروز ۵۰نفر را اعدام کردند و برای هرجنازه از خانواده اشان این مقدار پول تیر گرفتند و جنازه را تحویل دادند. فلانی چون پول نداشت جنازه اش را تحویل ندادند و خودشان با بقیه جنازه های مثل اون در یک گور جمعی خاک کردند.
دختر فلانی و فلانی که دانش آموز بودند و ازدواج نکرده بودند شب اعدام مورد تعرض پاسدارها قرار گرفتند و این فتوای خمینی بود که دختر باکره را نباید اعدام کرد. فردای اعدام با یک جعبه شیرینی به در خانه فلانی رفتند و گفتند دیشب دخترتان عروس شد و سپس اعدام گردید. حالا پول تیرش را بدهید تا جنازه را تحویل بدهیم. مادرم می گفت دخترای شهین خانم حتی اسمشان را نگفتند ولی اعدامشان کردن و آنها را در گور جمعی دفن کردند. در همان دنیای بچگی دنبال آن کسی بودم که دستور می داد این جنایات انجام بگیرد. هر وقت از مادرم سئوال می کردم می گفت برو بچه به این کارا کاری نداشته باش. بزرگ بشی همه چیز را می فهمی. حالا می فهم که چرا مرا از بچگی پرهیز می داد. ولی حیف که بلاخره مادرم هم خودش یکی از این دختران بی نام و نشان بود. البته با دو بچه یک دختر که تازه زبان باز کرده بود و من رفت و دیگر برنگشت.
الان دیدم رژیم ضد بشری از خانواده دو زندانی در اراک بابت طناب دار ۵میلیون تومان گرفت.
این دو زندانی در تاریخ دوم خرداد ۹۴بدون اعلام بیرونی، در زندان اراک بدار آویخته شدهاند. دژخیمان بعد از یک هفته به خانواده آنها اطلاع دادهاند که در تاریخ ۹خرداد برای تحویل گرفتن اجساد عزیزانشان به زندان اراک مراجعه کنند. دژخیمان علاوه بر گرفتن پول، عکسها و دست نوشتههای قربانیان را از خانوادههای آنها گرفتهاند و خانوادهها را تهدید کردهاند که حق برگزاری هیچگونه مراسمی ندارند. این دو زندانی به نامهای کیوان صالحی و عباس میرزایی هر دو حدوداً ۳۳ساله و اهل شهرستان خمین بودند.
خانم مریم رجوی در پیام خود در خرداد ۱۳۹۴ به جوانان برای حمایت از خانواده قربانیان و اعدام شدگان گفتند:
فراخوان به جوانان براي حمايت از
خانواده قربانيان و اعتراض عليه اين سبعيت
مريم رجوي روند بيسابقه و فزاينده اعدامهاي جمعي و خودسرانه در سراسر كشور را مبين درماندگي و استيصال رژيم آخوندي در برابر بحرانهاي درمان ناپذير اجتماعي وسياسي و وحشت آن از نارضايتي گسترده اجتماعي توصيف كرد.
مريم رجوي روند بيسابقه و فزاينده اعدامهاي جمعي و خودسرانه در سراسر كشور را مبين درماندگي و استيصال رژيم آخوندي در برابر بحرانهاي درمان ناپذير اجتماعي وسياسي و وحشت آن از نارضايتي گسترده اجتماعي توصيف كرد.
